ေသြးေအးရင္ ေႏႊးျပီးေတာင့္ထား။

ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ျပည္ပကို ပဲတင္ပို႔ေရာင္းခ်တဲ့ေနရာမွာ ကမၻာမွာ ဒုတိယလိုက္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းစားသံုးမႈ ပိုလွ်ံလို႔ လိုတဲ့တိုင္းျပည္ကိုပို႔တယ္။ တစ္ခါ၀ယ္ယူတဲ့ႏိုင္ငံကလည္း သူ႔တုိင္းျပည္လူဦးေရ၊ စိုက္ဧက မဖူလံုလို႔ ၀ယ္တယ္။ ဆန္းသလားဆိုေတာ့ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပိုလို႔ေရာင္းခ်တဲ့တုိင္းျပည္ေရာ၊ လိုလို႔၀ယ္ယူတဲ့ တိုင္းျပည္ေရာ ဒီအတိုင္း ဆက္ေနမလား ... ဘယ္ေနမလဲ။
ပိုလွ်ံလို႔ တင္ပို႔ေရာင္းခ်တဲ့ႏိုင္ငံက ျပည္ပ၀င္ေငြတိုးတက္ရရွိေရး၊ အထြက္တိုးေအာင္ စိုက္ရင္းစြဲဧက ေတြထက္ ေျမလြတ္ေျမ႐ိုင္းေတြ တိုးခ်ဲ႕စိုက္မယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ပံ့ပိုးမႈနဲ႔ဆည္ေျမာင္း၊ တာတမံ၊ ေရအရင္းအျမစ္၊ ျမစ္ေရတင္ေတြနဲ႔ တစ္သီး၊ ႏွစ္သီး၊ သံုးသီး ထပ္စိုက္ၾကမွာေပါ့။ အထြက္တိုးေအာင္ႀကိဳးစားတယ္။ အက်ိဳးရွိ တာကိုး။ တစ္ခါ ႏွစ္စဥ္လိုအပ္လို႔၀ယ္ယူတဲ့ႏိုင္ငံကေရာ၊ သူလဲပဲ စိုက္ဧကေတြ တိုးခ်ဲ႕မယ္။ အထြက္တိုးေအာင္၊ ဖူလံုေအာင္ႀကိဳးစားမယ္။ စားပံုနညး္စနစ္ေျပာင္းမယ္။ ၀ယ္ယူပံုနည္းစနစ္ ေျပာင္းမယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ျပည္ပထြက္ယိုဖိတ္မႈကို ပိတ္မယ္ဆို႔မယ္၊ တားမယ္၊ ဆည္းမယ္ေပါ့။ ႐ိုး႐ိုးကေလး ကုိယ့္ျပည္တြင္း အထြက္တိုး ေအာင္ ႀကံေဆာင္၊ အားထုတ္၊ က်ိဳးပမ္းမႈတြင္မကဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းေဖာက္သည္ႏိုင္ငံဆိုရင္ ၀ယ္ယူပံု နည္းစနစ္ေျပာင္းလိုက္တယ္။ ခါတိုင္းလို ျပည္တြင္းကုန္သည္ေတြကို တိုက္႐ိုက္အ၀ယ္ မခိုင္း ဘဲ အစိုးရ ကိုယ္တိုင္ဦးစီးျပီး တင္ဒါေခၚတယ္။ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ေခၚတယ္။ ပဲထြက္တဲ့ႏိုင္ငံက ကိုယ့္တစ္ႏိုင္ငံထဲမွ မဟုတ္ဘဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေထာပတ္ပဲအစား၊ ေဘဘီလိုက္ မာ၊ ၀ိုက္ဘီးဆိုတာေတြ၊ ပဲစင္းငံုအစား ပဲနီေလးဆိုတာေတြ အစားထိုးမယ္ဆိုတာေတြရွိတာေပါ့။ ကိုယ္လိုပဲ ပဲစိုက္တဲ့၊ ပဲထြက္တဲ့ႏိုင္ငံေတြကေရာ၊ သူ႔ႏိုင္ငံ သူ႔အက်ိဳးစီးပြား အတြက္ ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕ထြင္ ၀င္ေရာက္ေရာင္းခ်ၾကမွာပါ။
ခုတစ္ေလာ.. သတင္း၊ ဂ်ာနယ္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အိႏၵိယက ပဲ၀ယ္ယူလိုတဲ့သတင္းေတြ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ နယ္စပ္ဘက္က သတင္းေတြအရ အိႏၵိယမွာ စားသံုးမႈဖူလံုဖို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲႀကိဳးစားႀကိဳးစား၊ ဒီႏွစ္အဖို႔ စိုက္ပ်ိဳးမႈေနာက္က်တာ၊ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္တာဆိုတာေတြရွိေနေတာ့ ႏွစ္စဥ္လိုပဲ ပဲမ်ိဳးစံုတန္ခ်ိန္ သံုးသန္းေက်ာ္ေလးသန္းခန္႔ လိုေနတယ္ဆိုတာ သိရပါတယ္။ တင္ဒါေတြလည္း တရား၀င္ေခၚေနတယ္ဆိုတာ အားလံုးလည္းၾကားသိေနၾကရတာပါ။
ကဲ ... ျမန္မာႏိုင္ငံက ပဲစိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္သူမွ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကား ျပည္ပတင္ပို႔သူမ်ား၊ ျပည္ပေစ်းကြက္အတြက္ ဘယ္လိုစဥ္းစာၾကမလဲ၊ အားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ေတြ သံုးသပ္၊ ဆံုးျဖတ္ျပီးၾကျပီ လား။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေရေျမသဘာ၀နဲ႔ ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ ပဲေတြကိုၾကည့္ရင္၊ အျခားတိုင္းျပည္ေတြ ထက္သာတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ပါ၀င္တဲ့အာဟာရ၊ အရသာထူးျခားေကာင္းမြန္တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံကထြက္တဲ့ ဂန္႔ေဂါေထာပတ္ပဲ သူတို႔ဆီကိုမ်ိဳးယူ၊ သူ႔ႏိုင္ငံမွာ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္၊ ျဖစ္ထြန္းသလား ... ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္သလား၊ ထြက္သလား ... ေအာင္ျမင္ပါတယ္၊ ထြက္ပါတယ္။ ကိုင္း၊ အာဟာရနဲ႔အရသာ မတူေတာ့ပါဘူး။ ေထာပတ္ပဲလိုပဲ၊ မ်ိဳးအရသာတူမယ္ထင္တဲ့ ၀ိုက္ဘီး၊ ေဘဘီလိုင္မာပဲေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ အစားထိုးထိုး၊ ဂန္႔ေဂါေထာပတ္ပဲ ေစ်းကြက္မေပ်ာက္ပဲ။ ေအာင္လံထူျပီး ဂ်ပန္၊ စကၤာပူ ၀ယ္ယူေနဆဲပါ။
ပဲစင္းငံုေစ်းေကာင္းတယ္။ လိုသေလာက္မရႏိုင္ဘူး။ ေစ်းနိမ့္တဲ့ အျခားႏိုင္ငံက ပဲနီေလးအစားထိုး ၀ယ္တယ္။ စားတယ္။ တူမယ္ထင္သလား၊ မတူပါဘူး။ ေငြေၾကး အေျခအေန အရ မျဖစ္လို႔သာ အစားထိုးစားမယ္၊ ျဖစ္ရင္ေတာ့ ပဲစင္းငံုကိုသာ စားခ်င္ၾကတာပါ။ အျခားအျခားေသာ ပဲေတြလည္း အတူတူပါပဲ။ ေရ၊ ေျမသဘာ၀၊ ရာသီဥတု အားသာခ်က္က ျမန္မာေျမကထြက္တဲ့ ပဲေတြကို ဂုဏ္တင္ေစတာ၊ ဂုဏ္ျမင့္ေစတာ အားသာခ်က္ပါ။
အားနည္းခ်က္က စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္သူေတြ မ်ိဳးသန္႔ေအာင္၊ အရည္အေသြးေကာင္းေအာင္ အထူးဂ႐ုစိုက္ျပီး စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ၾကဖို႔၊ ထြက္ရွိလာတဲ့သီးႏွံ ၀ယ္ယူ ေဖာက္ကား သိုေလွာင္ၾကရာမွာ စနစ္တက် သိုေလွာင္ၾကဖို႔ သိုေလွာင္စဥ္ အရည္အေသြးမက်ဆင္းဖို႔၊ ပိုးသတ္ေဆးသံုးစြဲရာမွာ ႏႈန္းနဲ႔အညီ မလြန္ကဲဖို႔ အႀကိမ္ေရမမ်ားဖို႔၊ မလိုအပ္တဲ့ အဆိပ္ဓါတ္တက္တာေတြ ထိမ္းသိမ္းဖို႔၊ ပိုးသတ္ေဆးၾကြင္းမ်ားတာ သိဖို႔ဆိုတာေတြ အားနည္းေနတယ္ဆိုတာေတြ ေတြ႔ေနရပါတယ္။
ကိုင္း ..အားသာခ်က္ကို ဂ႐ုစိုက္လို႔ ပိုေကာင္းေအာင္ႀကိဳးစား၊ အားနည္းခ်က္ကြက္လပ္ကို နည္းပညာနဲ႔ ျဖည့္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ပဲေစ်းကြက္ဆက္လက္ေအာင္ျမင္ရမွာေပါ့။ ခုတစ္ ေလာ ပခုကၠဴမွာျဖစ္ေနတဲ့ အေရာင္းအ၀ယ္ေတြကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ -

အဓိကအေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ပဲေတြမွာ အတက္အက်ေစ်း အနည္းငယ္သာ အေျပာင္းအလဲရွိျပီး ေစ်းတန္႔ေနတာေၾကာင့္ အေရာင္းအ၀ယ္ေအးေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲေအးေအးပါ။ ကုိယ့္တိုင္းျပည္က ထြက္ရွိတဲ့ပဲေတြရဲ႕ အားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ကိုသိေနတာရယ္၊ ေဖာက္သည္ႏိုင္ငံရဲ႕ ပဲလိုအပ္ခ်က္အရ တင္ဒါေခၚ ယူမႈရွိေန တာရယ္ေၾကာင့္ ပဲေစ်းကြက္အတြက္ ရတက္ေအးေအးနဲ႔ ပဲသမားမ်ား ေသြးေအးရင္ ေႏႊးျပီးေတာင့္ထား ပဲသမားလို႔သာပါ။

ျမင့္ဦး