လယ္သမားမ်ား ဆန္ေစ်းႏႈန္းျမင့္ျမင့္ေရာင္းခ်ႏုိင္ေရးန႔ဲ ျပည္တြင္းေစ်းႏႈန္းသက္သာေစေရးကုိ စိတ္၀င္စားတဲ့ထုိင္းႏုိင္ငံ။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ ဆန္တင္ပုိ႔မႈဟာ တန္ခ်ိန္ ၉ ဒသမ ၅၅ သန္းထိ တင္ပို႔ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ၀င္ေငြေဒၚလာ ၆ ဘီလီယံထိ ရရွိခဲ့ပါတယ္။၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ပထမေလးလကာလအတြင္း တန္ခ်ိန္ ၈ ဒသမ ၀၇ သန္း တင္ပို႔ႏုိင္ခဲ့ၿပီး အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ ဒသမ ၉၀ သန ရရွိခဲ့ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ၇၃ ရာခုိင္ႏႈန္း တုိးတက္တင္ပုိ႔ ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
ၾသစေၾတးလ်ႏုိင္ငံမွာ မုိးေခါင္ၿပီး ဂ်ဳံျပတ္လပ္မႈျဖစ္ခဲ့စဥ္က အိႏၵိယႏုိင္ငံ ျပည္တြင္းစားသုံးမႈ ကို ထိခုိက္မွာစုိးတဲ့အတြက္ ၂၀၀၈ ႏွစ္ဆန္းပုိင္းမွာ အိႏၵိယမွ ဆန္တင္ပုိ႔မႈကို ရပ္ဆုိင္းထားခဲ့ပါတယ္။ဗီယက္နမ္ ကလည္း ဆန္တင္ပုိ႔မႈကုိ ပိတ္ပင္ထားတဲ့အတြက္ ဇြန္လထဲမွာ ကမၻာ့ဆန္ေစ်းႏႈန္းဟာ ေဒၚလာ ၁၀၀၀ အထိ ျမင့္တက္သြားပါတယ္။ အမွန္မွာေတာ့ ျပည္တြင္းဆန္ေစ်းႏႈန္းတည္ၿငိမ္ေစဖုိ႔ အိႏၵိယနဲ႔ ဗီယက္နမ္တုိ႔က ဆန္တင္ပုိ႔မႈ ကုိ တားျမစ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ဆန္စပါးေစ်းႏႈန္းဟာ ေလာင္စာဆီထုတ္လုပ္မႈနဲ႔လည္း ဆက္ႏြယ္မႈရွိပါတယ္။ ဆန္သယ္ယူပို႔ေဆာင္ ေရးအတြက္ ေလာင္စာဆီလုိအပ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေလာင္စာဆီ ေစ်းတက္တာနဲ႔အမွ် ဆန္ေစ်းလည္းတက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ေလာင္စာဆီျပႆနာအျပင္ စုိက္ပ်ဳိးေရးနည္းပညာနဲ႔ သြင္းအားစုမ်ားေၾကာင့္လည္း ဆန္ေစ်းျမင့္မား ေစမွာျဖစ္ပါ တယ္။ ဆန္စပါးစုိက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းကုိ ဆည္ေျမာင္းမ်ားနဲ႔ ေရေပးေ၀ျခင္း၊ သုေတသနျပဳလုပ္ျခင္း တုိ႔တြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံအသုံးခ်မႈမ်ားဟာ အဓိကအားျဖင့္ ထိုင္းႏုိင္ငံ၌သာ ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း မည္သုိ႔ေသာျပႆနာ ျဖစ္ေစကာမူ ထုိင္းႏုိင္ငံအေနနဲ႔ အျခားနည္းလမ္းမ်ားရွာေဖြတာထက္ လယ္သမားမ်ားဆန္ေရာင္းခ်မႈမွာ ေစ်းႏႈန္းျမင့္ျမင့္မားမား ရရွိေရးနဲ႔ ျပည္တြင္းေစ်းႏႈန္းသက္သာေစေရးကုိ ပိုမုိစိတ္၀င္စားလ်က္ရွိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

Source: Bangkok post
ခင္မာရီသိန္း